Zoals veel pelgrims op de Primitivo hebben ook wij er voor gekozen om een rustdag in te lassen in Lugo. Eens goed uitslapen deed ons goed en een rustig stadsbezoekje houdt onze spieren op een waakvlammetje terwijl het lichaam in zijn geheel wat recupereert. Morgen zetten we dan de laatste 100 km in.

Het tofste aan Lugo vonden we de wandeling over de Romeinse muur rondom de binnenstad en het bezoek aan de kathedraal waar we uiteraard onze stempel claimden. De kathedraal is een mooi, kunstig bouwwerk dat absoluut het bezichtigen waard is (hoewel ik spiritueel nooit in vervoering geraak door imposante, overladen kerken). De aangrenzende kloostergaanderij daarentegen is sober en zeer rustgevend.

We hebben ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om de plaatselijke specialiteit te gaan proeven in een ‘Pulperia’, een inktvisrestaurant dus. De vrouw achter het fornuis bereidde in een open keuken twee hemelse gerechtjes voor ons. De viskenner onder ons was uiterst tevreden en heeft wellicht wat inspiratie opgedaan.