Inmiddels hebben we al ruim de helft van de Camino Primitivo achter de rug. Wat gaat het snel. Na acht dagen zijn het precies leden van dezelfde club die zich elke morgen weer op gang trekken. Telkens ontmoeten we elkaar terug op de weg. En als je enkelen niet gezien hebt vandaag, is de kans heel groot dat je ze morgen weer tegen het lijf loopt. Zeker met een vriendelijke groet soms ook met een gezellige babbel. Mensen van over de hele wereld komen elkaar hier tegen en delen hun ervaringen, vragen of geven raad of gebruiken samen de keuken om hun diner klaar te maken.

Ups and downs, dat is de route. Dit in een prachtig decor. Onderweg komen we weinig tegen. Dorpjes die eigenlijk meer 3-huizengehuchtjes zijn. En af en toe een bar! Uiteraard, want die voortdurende stroom pelgrims moet gelaafd worden. ‘En doe er ook maar een broodje ham bij’. O kijk, die mevrouw van Alaska komt er ook aan. ‘How are you ?’ ‘Fine, heavy climbing today, where do you stay this evening?’…Gesprekjes onder pelgrims…

Ik kan het niet laten om nog eens het mooie landschap in de kijker te plaatsen.