Ditmaal heb ik overnacht in een bivakplaats. Deze voorziening staat niet enkel open voor pelgrims maar voor iedereen. Het principe is hetzelfde, slapen met meerderen in een ‘dortoire’ (slaapzaal). Fietsers alsook stappers van de GR-routes vinden er eveneens hun onderdak. Bovendien was er een weide waarin met tent kon gebivakeerd worden. Bivakkeren is niet hetzelfde als kamperen. Bij bivak dien je ’s avonds je tent op te zetten en deze moet vroeg in de morgen alweer weg zijn. Is dus enkel overnachting, geen verblijf. Hetzelfde geldt voor de ‘vaste accomodatie’. Iedereen buiten tegen ten laatste 08:30! Ik maakte er al kennis met twee stappers die, net als ik, op weg zijn naar Irun om de Camino del Norte aan te vatten.

Vandaag slechts 21 graden, gemiezer en een eerste bergetappe op het programma. Ideaal wandelweer voor mij en een belangrijke test voor wat komen gaat langs de kust. Misschien nog geen bolletjestrui maar ik ben best tevreden dat ik de pittige hellingen goed heb verteerd. Morgen nog een oefening gedurende mijn laatste dag op Franse bodem.

Het Baskenland heeft mijn hart veroverd. De bevolking is er zeer gastvrij maar ook onderling ervaar je met alle zintuigen de cohesie en de trots van dit volk (Deze perceptie van mij is gestoeld op objectieve waarneming en zeker niet te interpreteren als een politiek statement. Daarvoor is mijn achtergrondkennis te ontoereikend).