Ik had de intentie om vanmorgen wat langer in bed te blijven omdat ik vandaag een kortere etappe gepland had. Deze namiddag zou ik dan toch nog ruim de tijd hebben om Nevers te bezoeken. De macht der gewoonte echter en een gemotiveerde kamergenoot (afkomstig van Zottegem maar nu in Frankrijk wonend) zorgende ervoor dat ik er toch weer vroeg bij was. Het is dus zo dat we niet voortdurend in hetzelfde gezelschap verkeren. De tempo’s en geplande afstanden variëren zodat we telkens andere mensen ontmoeten. Soms houden we contact. Zo stuurde ik de gegevens van mijn huidig verblijf naar Jörgen omdat ik het een goede locatie vind.

Na een goede dertien kilometer en met een bedrieglijk felle frisse wind (trui onmisbaar) zag ik de stad Nevers ietwat in de diepte liggen. Alweer een mooie historische stad ditmaal aan de Loire gelegen.

Het woke-gehalte van wat nu volgt is tamelijk hoog. Mensen met die allergie nemen best hun medicatie of lezen gewoon niet verder.

Als pelgrim de stad Nevers aandoen kan niet zonder een bezoek aan het Espace Bernadette Soubirous. Het verhaal van Lourdes is wellicht door iedereen min of meer gekend. Na Lourdes is Bernadette ingetreden in een klooster te Nevers. Dit tot haar dood. De rode draad doorheen heel het verhaal komt neer op aandacht hebben voor de zwakken, de behoeftigen, minderheden zonder stem en vul zelf maar verder aan. Dat niet iedereen het met de juiste, krachtige woorden en argumenten kan uitdrukken (wie wel?) komt tot uiting in de volksdevotie die hedentendage wat simpel en wereldvreemd overkomt. Een ding staat vast en daar zijn genoeg getuigenissen over: diepgelovig, gewoon gelovig of ongelovig, een bezoek aan Lourdes of het Espace Bernadette Soubirous laat niemand onberoerd. In de kapel ligt ze opgebaard in een doorzichtig schrijn, lichaam intact met enkel een laagje was op handen en gezicht.