Ik had erop gehoopt en eindelijk! Mijn eerste contacten met andere pelgrims zijn een feit. Het is absoluut geen overrompeling maar blijkt uit de verschillende contacten die ik had dat er vanaf midden juni tot en met augustus geringere opkomsten zijn. Bijkomende factor is het warme weer dat voor heel wat afzeggingen zorgt. Toen ik mij net geïnstalleerd had in het Centre Madeleine, vlakbij de basiliek, kreeg ik het gezelschap van twee Nederlanders die de route per fiets afleggen. Fijne gesprekken gehad met die twee waarmee ik de slaapruimte deelde. Daarna kwam nog een dame en haar dochtertje van ongeveer 14 in de aanpalende damesruimte hun stekje innemen. Het centrum was vroeger een pensionaat en tijdens de oorlog werden hier heel wat Joodse kinderen uit de handen van de Nazi’s gehouden. Er zijn meer dan zestig bedden en het gebeurt heel dikwijls dat alles volzet is. Er waren vier hospitaaliers aanwezig.. Dit zijn vrijwilligers die instaan voor de uitbating van de pelgrimsite. Vanaf nu krijgt de beleving een andere dimensie, die van de spontane ontmoeting.

Toen ik vertrok uit Vézelay kreeg ik na enkele kilometer het gezelschap van een Duitser. Jörgen is zijn naam en hij is 67 jaar. Ook aan de praat geraakt met hem. Alle info van wie, waar, wat, wanneer…werden in hun de loop van de volgende 15 km uitgewisseld. Hij was freelance programmeur geweest en werd tijdens zijn professionele carrière enorm onder druk gezet met te krappe deadlines. Gevolg: een burn-out en twee overbruggingen aan zijn hart. Hij werd een workaholic. Daarnaast nog enkele familiale moeilijkheden. Enkel het tegengif van het wandelen heeft hem gered. Sindsdien doorkruist hij gans Europa met zijn rugzak. Het is absoluut niet de bedoeling dat ik verslag uitbreng van vertrouwelijke gesprekken maar ik wil enkel dit voorbeeld aangrijpen om de heilzame werking van wandelen en bewegen in het algemeen te onderstrepen. Het is trouwens not done om iemand naar het motief te vragen waarom hij of zij op stap is. Als de behoefte er is beginnen ze er zelf wel over

Vanavond weer aangekomen in een prachtige pelgrimsite: l’Esprit du chemin‘ Ditmaal uitgebaat door Nederlanders. Ongelooflijk welke genegenheid en gastvrijheid van die mensen uitgaat.