Confituur! Is Frankrijk behalve het land van de wijnen, van de kazen, van het stokbrood en van de péages ook het land van de zelfgemaakte confituren? Iedere morgen staan er minstens twee soorten op mij te wachten. Vous avez fait vous même, les confitures? Oui, oui ça c´est confiture de ça et l’autre de ça. Hoewel de croissant en het stukje Comté heel uitnodigend liggen te kijken leg ik mezelf de morele verplichting op om eerst van hun trots te proeven. Al confituur gegeten van groene tomaten, van meloen? Ikke wel!

Bij het verlaten van Ervy nog vlug een foto genomen van de middeleeuwse stadspoort. Een gezellig klein stadje zoals er zoveel zijn in Frankrijk. Meteen nam ik ook afscheid van de regio Champagne-Ardenne om de Bourgogne in te duiken. Alweer getrakteerd op buitensporige temperaturen vandaag. Hoewel ik vaak geflankeerd was door bomen en zo voor een groot stuk in de schaduw liep kreeg ik het toch erg warm en werd daarbij nog geambeteerd door insecten allerhande. Daarop besloot ik mijn geheim wapen boven te halen: mijn BUFF. Initieel als hoofddeksel bedoeld kan je er zowat alles mee doen behalve konijnen uit toveren. Buff nat gemaakt en rond mijn hoofd gedaan. Verfrisser, zweetBUFFer en ontrader voor insecten die mijn oren als hun nieuwe thuis zien.

Na een tijdje stappen kwam ik bij het Canal de Bourgogne. Langs deze déjà vue was het nog een achttal km stappen. Plots hoorde ik aan de zijkant het stromen van water en uitbundige kinderen. Ik kon mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en stapte op de leute af. Een fris snelstromend riviertje was het decor van het gejoel en hoe graag was ik er ook ingesprongen. Niet doen! Water maakt de huid week en de kans op blaren neemt hiermee exponentieel toe. Dan maar even verfrist en verder gestapt. Mijn laatste rustpauze was bij een mooi Romaans kerkje waarvan hieronder een foto.