Bij het verlaten van Sauveterre ben ik officieel het Baskenland ingetreden. Wat mij als eerste opvalt zijn de huizen die allemaal wit zijn met bruinrood houtwerk. Heel mooi. Verzorgde fleurige tuinen ook. Alle officiële aanduidingen zoals gemeenteborden, straatnamen,..worden zowel in het Frans als in het Baskisch weergegeven. Je voelt gewoon dat de drang naar autonomie latent aanwezig is. De liedjes die in de door ons bezochte bar werden afgespeeld hadden allen een nationalistisch karakter, wist Juan, mijn Spaanse tochtgenoot te vertellen.

Op een gegeven moment, na een klimmetje van een paar honderd meter, openbaarde zich een machtig zicht op de Pyreneeën. Een uitgestrekte mistbank op halve berghoogte maakte het betoverende tafereel volledig. Ik nam foto’s en nam zelfs een filmpje op in de hoop deze fantastische waarneming te kunnen delen.

Voor het eerst liepen we langs dreven vol fruitbomen waarvan de vruchten bestemd zijn voor pelgrims. Er staan info-borden bij die dit duidelijk maken. Met graagte joeg ik een appeltje uit de boom en of het me smaakte in deze hitte.

🙂 In de plaatselijke krant hier las ik toevallig dat een inval werd gedaan in de gebouwen van de West-Vlaamse afscheidingsbeweging WUK (Westvlaams Unionistisch Kartel). Naar het schijnt wil men bij ons ook alle gemeente- en straatnamen aanvullen met de Westvlaamse versie. Zo vonden ze het bordje ‘Brèninghe’. Iemand die weet welke de officiële naam is? (Dit is een testje want blijkbaar werken de reacties op mijn blog niet zo goed. Dus geef zoveel mogelijk antwoord als je wilt zodat ik kan proberen te zien wat er hapert 🙂)