Nog even wat vlakke etappes en dan beginnen we stilaan aan het serieuzere werk. We hebben intussen de bossen van de Landes verlaten en hier en daar worden ook de Spaanse invloeden zichtbaar en hoorbaar. Roquefort heeft bijvoorbeeld al een arena voor stierenliefhebbers. Ook de Estrella Galicia is de Stella’s, de Kronenbourgs en de Heinekens aan het verdringen (om het even over échte cultuur te hebben 🙂).

Deze middag ben ik wat mondvoorraad gaan inslaan in een plaatselijk warenhuis. De hitte was nog draaglijk en in het parkje vóór de winkel vond ik een bankje in de schaduw. Een ‘type’-fransman, je weet wel in hemd met opgerolde mouwen, ‘alpin’ op zijn hoofd en twee baguetten onder zijn arm, kwam voorbij gewandeld. Hij zag mijn rugzak en had het meteen over Compostela. Hij wist er verrassend veel over voor iemand die de Camino nog niet gelopen heeft. Hij wenste mij veel succes. Een kwartiertje later kwam hij terug en schonk mij een gekoeld blikje Perrier. Was hij speciaal voor mij gaan halen. Fantastisch toch!

De weg naar Compostela…Het lijkt alsof de parels aan deze draad aaneengeregen worden. Met Saint-Sever zijn we opnieuw in een historisch stadje aangeland waar de authenticiteit van afdruipt. Eigenlijk zouden we voldoende tijd moeten kunnen uittrekken om het bijzonder waardevolle erfgoed onder de loep te nemen. Helaas, heel dikwijls is de intentie er maar na 25 km stappen is er al wat energie verbrand. Het blijft dan bij het genieten van de wondermooie middeleeuwse decors. Het voornemen om wat documentatie uit het’office du tourisme’ mee te grissen houdt uiteraard ook geen stand want dat ene blaadje worden er op de duur een stapel en extra gewicht is balast. Waarschijnlijk doe ik later de route aan de computer eens over om te lezen wat ik heb gezien…