Er heerst nervositeit onder de bevolking. Naar aanleiding van het hete, droge weer werd code oranje afgekondigd in de Landes (grootste pijnbomenbos). Dit betekent dat er tussen 14:00 en 22:00 geen gemotoriseerd verkeer is toegelaten op boswegen. Ook parkeren mag niet. Enkel patrouillevoertuigen van preventie-eenheden circuleren er en alles wordt heel nauwlettend in de gaten gehouden. Ook ik werd aangesproken tijdens mijn passage door het bos om het absoluut verbod op het opwekken van vuur (waaronder roken) duidelijk te maken. Meer westwaarts is al brand uitgebroken maar die is gelukkig onder controle.
Update: de eigenaar van de site komt juist melden dat het verbod nu ook voor voetgangers geldt. Niemand in het bos! Zorgen dat we op tijd vertrekken, dus.

De grond is hier zeer zanderig, in die mate zelfs dat je op de bospaden precies door de duinen wandelt. En daar gaat veel energie in verloren, zoals we weten van aan zee. Dus wat langer over de 25 km gedaan maar nog net ‘binnen’ vóór de grote hitte. Waar minder bomen staan kan je jezelf op de Kalmthoutse Heide wanen.

Onderweg toch eens halt gehouden bij het stadje Roquefort. Het was juist marktdag en wie wil nu de ambiance van een zuiderse Franse markt missen. Het ene saucissenkraampje naast de andere olijventent of kaastoog. Te vermelden de plaats Roquefort heeft niets te maken met de kaas Roquefort, wist ik ook niet. Mijn baguetje met Roquefort voor mijn middaglunch mocht ik dus vergeten. Maar! ze hadden er kip aan ’t spit en dat maakte mijn middag meer dan goed. Heb ik al twee maanden gemist.

Ik heb het voor Romaanse kerkjes en hier in Bostens is er weer een prachtexemplaar te bezoeken. De soberheid die een schril contrast met de statige dominante kathedralen. Dit pareltje dateert van de X-de eeuw. En er is een geïntegreerde rustplaats voor pelgrims in voorzien met zetels, gekoelde dranken en koffie/thee. Meer moet dat echt niet zijn.