Een tocht doorheen de middeleeuwen vandaag. Kastelen, kloosters en kerken uit lang vervlogen tijden, terecht gekoesterd door ‘Culture et Patrimoine’. Hier en daar zelfs wat UNESCO werelderfgoed. Als deze monumenten zich bovendien in een geïsoleerd decor bevinden, zoals het kasteel van Sarzey, dan wordt steevast de fantasie geprikkeld en verwacht je klaroengeschal of het gekletter van een ridder-escorte. Of een poortwachter die je op de schouder tikt en je verwittigt dat je best wat afstand houdt.

Tijdens het wandelen vandaag heb ik ervaren dat de hellingen frequenter en intenser worden. Wat voeten en benen betreft geen probleem maar mijn rugzak begint te flirten met de wet van Newton bij het klimmen. Ik had me al voorgenomen om een deel van de inhoud huiswaarts te sturen over enkele weken wanneer Anthony er is met zijn auto. Dit moet dus in orde gebracht worden vóór de echte uitdagingen zich aandienen. De ideale maatstaf is een gewicht van 10% van het lichaamsgewicht. Mijn rugzak weegt 14 kg. Dus gevuld voor iemand met een gewicht van 140 kg. Mijn bovenrug is dus niet akkoord, begrijpelijk.