Alweer een heel fijn verblijf achter de rug. Dit keer een refuge in eigendom van ‘Amis et Pèlerins de Saint Jacques’ uit Vézelay. Catherine, de hospitalière, was enthousiast met mijn komst want ze had een hele week niemand gezien. Dit om nogmaals te onderstrepen hoe uitzonderlijk weinig pelgrims op pad zijn. Een hele week lang heeft ze haar conversaties opgespaard en ik zal het geweten hebben! Je leert mij echt niets meer over de geschiedenis van Frankrijk periode Louis XIV, de bouw van de Egyptische pyramides en de verschillende bouwstijlen in de streek.

Voor vanavond en morgen zijn er intussen toch al bijkomende reservaties binnengekomen. Maar morgen wordt ze afgelost door een andere vrijwilliger.

Vandaag, 14 juillet, is het nationale feestdag in Frankrijk. Gelukkig vond ik een bakker open voor mijn middageten. Voor de rest is het hier heel stil op straat. In sommige dorpen staat er voor vanavond een ‘bal populaire’ op het programma maar vrijwel overal is het geplande vuurwerk afgelast vanwege de grote droogte. Ik verneem net dat het grote feest in een aanpalend dorp doorgaat samen met de blijkbaar onafscheidelijke brocante-beurs. Volgende week is Le Chatelet dan weer de place to be.

Bij het raadplegen van mijn afgelegde route deze week viel mij plots iets op. Ik heb nog eens moeten terugscrollen want ik dacht dat ik mezelf wat wijs maakte. Toch! Vrijdag ben ik op amper 2 km van château Planckaert gepasseerd. Wat een gemiste kans want ik zou zeker eens langs geweest zijn. Misschien vroeg ik Eddy om logement…