Het zag er heel knus uit, de oversized tent met planken vloer en iets meer dan het basic kampeer-comfort. Dat was het ook. Lekker op het eigen terrasje wat zitten lezen tot de duisternis inviel. Heerlijk. Toen ik mij naar het slaapgedeelte begaf wist ik meteen dat het met die opgeslagen warmte een probleem zou worden om in te slapen. Woelen, opstaan, wat drinken, weer liggen, niet slapen, wat eten, weer woelen, eventjes naar buiten…(X3). Ruim na middernacht is het wat beginnen afkoelen en kon ik eindelijk mijn rust vinden. Maar dan is het vroeg dag om terug te vertrekken…

Het werd een frisse morgen om weer op stap te gaan. Ongeveer halverwege mijn dagtrip kom ik aan in het stadje Ainay-le-Château. De nog resterende vestingen getuigen dat dit ooit een belangrijke plaats is geweest (en dit meestal om wie er woonde). Het waren de Bourbons die hier de scepter zwaaiden, voor wie er ooit van gehoord mocht hebben. Ook bezit deze plaats de twijfelachtige eer het vertrekpunt te zijn geweest van de tweede kruistocht. Een meer edele opsteker voor de plaatselijke gemeenschap is hun stadsgenoot André Lwoff die de Nobelprijs voor geneeskunde in 1965 mocht in ontvangst nemen

Na de lunch verder getrokken naar mijn volgende ‘aanlegplaats’, Saint-Pierre-les-Etieux. Er is iets te doen in het dorpje. Op heel wat plaatsen hangen affiches ‘vide grenier’. En inderdaad, op binnenkoertjes, voortuinen, garages,…werd het resultaat van de zolderschoonmaak uitgestald. En ze maakten er hun werk van. Er waren zelfs wegwijzers naar mogelijke parkeerplaatsen voorzien en bij elke stand was de trotse eigenaar in de nabijheid om de potentiële kopers bij te staan. Ik had met hen te doen want kopers of zelfs geïnteresseerden waren voorlopig in geen velden te bekennen. Hopelijk komt alles in de late namiddag alsnog op gang.