Madame Briët begon er zelf over deze morgen aan de ontbijttafel. Ik had mij er zelf ook al vragen over gesteld. Dit jaar zijn er uitzonderlijk weinig pelgrims op pad. Toch zeker op de Via Campaniensis waar ik nog tot in Vézelay op loop. Ik had nu wel de processie niet verwacht zoals op de Camino Frances maar ik heb welgeteld al 0 pelgrims ontmoet. Ik ben zelfs mezelf nog niet tegengekomen zoals door enkelen gevreesd 😉. Het is niet dat er geen zijn want iemand tegenkomen die dezelfde richting uitgaat kan pas bij tempoverschillen en starttijden die niet te ver uiteenliggen. Remco, de specialist, zal dit zeker beamen. Madame stelde dat ze er nu wekelijks een viertal over de vloer krijgt terwijl ze vorige jaren heel dikwijls volzet was (6 plaatsen). Voorlopig geen verklaring hiervoor. We zullen meer weten vanaf Vézelay.

Vandaag het Canal Du Haute Seine’ verder afgestapt met als apotheose de aankomst in de oude binnenstad van Troyes. Voor wie er nog niet is geweest beveel ik een bezoekje aan dit uniek stukje laat middeleeuws erfgoed erg aan. Aan dezelfde ontbijttafel onderging ik aan de hand van een gedetailleerd stadsplan de doctrine van wat ik zo allemaal MOEST bezoeken. Tja, ik zou nu ongeveer aan de helft zitten. Ik heb me beperkt tot de 1,5 km-route die door Tempeliers op de grond wordt uitgestippeld.Niettemin heb ik enorm genoten van de mooie stadsgezichten in oude vakwerkstijl. Geen enkele gevel is recht maar dat maakt nu juist het stadje zo charmant.

Dit keer logeer ik in de jeugdherberg van Troyes. Meteen nog eens mijn was gedaan die wellicht vlot zal drogen. Een wesp zorgde voor de anticlimax van de dag. Ze zat gekneld in mijn slippers en dat zinde haar natuurlijk niet. Lijkt al bij al mee te vallen want een zwelling van mijn voet kan ik nu uiteraard missen.