Vandaag een tocht van net geen twintig kilometer. Ik probeer een daggemiddelde van 25 km aan te houden maar veel hangt natuurlijk af van de voorhanden zijnde accommodaties. Toch geen lichte tocht geworden want dergelijke hoge temperaturen slurpen energie. Temeer omdat ik vandaag voornamelijk veldwegen zonder schaduw onder de voeten kreeg. Gelukkig volgden de dorpjes elkaar snel op zodat ik telkens dankbaar gebruik maakte van de koele kerken om ‘chaufferen’ te vermijden.

Was het ook een beetje verdwaast door de warmte of zag het dier inderdaad niets predatorisch in mij? In ieder geval bleef een ree mij vanop twee meter afstand vanuit het tarweveld aankijken. Ik kwam net wat tijd tekort om mijn gsm klaar te hebben voor een foto. Dit zal voor het diertje het signaal geweest zijn om het zekere voor het onzekere te nemen.

Bij het binnenkomen van een dorpje was een stielman aan vakwerkbouw bezig. Een mengsel van klei, leem en stro moest tussen de balken aangebracht worden om de gevel te vervolledigen. Ik vroeg hem of de specie niet te snel droogt in dit weer en hij antwoordde in nog gebrekkiger frans dat hij af en toe eens moest bevochtigen. Na nog een paar minuten wederzijds inspanningen te doen om ons verstaanbaar te maken bleek dat het een Nederlander was die dit als hobby kwam doen om de drukte in zijn land te ontlopen. Heel sympathiek persoon.

Parfondeval is een prachtig dorpje dat altijd een bezoekje waard is. Behalve de imposante kerk met houten steunpilaren zijn er nog musea van oude werktuigen en oud schoolgerief.